https://doi.org/10.55407/geogaceta113669 - i kolejna. Tym razem osteohistologia niezidentyfikowanego igunaodontyda z formacji El Castellar (walanżyn- najwcześniejszy barrem Hiszpanii).
EDIT: a jednak jest z końca 2025.
Historia badań filogenetycznych abelizaurydów oraz rekonstrukcja zmian w macierzach danych, metodach analitycznych oraz celach badawczych na przestrzeni ostatnich czterech dekad. https://www.ameghiniana.org.ar/index.ph ... /view/3650
https://doi.org/10.1002%2Far.70118 - opisano obrotnik prawdopodobnie bardzo dużego tytanozaura z formacji Sao Jose de Rio Preto (Brazylia). Autorzy podejrzewają, że jest to pozostałość po longkozaurze o rozmiarach podobnych do futalognkozaura. Stwierdzili też, że pewne cechy morfologiczne obrotnika są filogenetycznie informatywne.
https://doi.org/10.1038%2Fs41598-025-31361-y - dwie ścieżki pozostawione przez szybko biegające teropody (najszybsze znane z zapisu kopalnego) z grupy geologicznej Enciso (najpóźniejszy barrem-?późny apt prowincji La Rioja, Hiszpania) pokazują jak zmieniała się morfologia tropów pozostawionych przez biegnącego dinozaura i daje nowe światło na strategie biegu wykorzystywane przez teropody.
30-40 km/h zdecydowanie nie zasługuje na miano najszybszego. Autorzy musieli nie uwzględnić chociażby polskich tropów Velociraptorichnus, dla których obliczona prędkość wynosi 50 km/h. Wątpliwość tkwi jeszcze w metodyce, patrząc na ostatnie sceptyczne badanie, jesteśmy daleko od wykonywania ścisłych osądów.
30-40 km/h zdecydowanie nie zasługuje na miano najszybszego. Autorzy musieli nie uwzględnić chociażby polskich tropów Velociraptorichnus, dla których obliczona prędkość wynosi 50 km/h. Wątpliwość tkwi jeszcze w metodyce, patrząc na ostatnie sceptyczne badanie, jesteśmy daleko od wykonywania ścisłych osądów.
Podałem tak, gdyż tak pisali. Jednakże też mnie to nie przekonało. Co do sceptycznej publikacji, być może autorzy tej publikacji nie uwzględnili jej wniosków.
Jednakże też mnie to nie przekonało. Co do sceptycznej publikacji, być może autorzy tej publikacji nie uwzględnili jej wniosków.
Przynajmniej w tym aspekcie daty mogą ich usprawiedliwić. W sumie wychodzi na to, że jest jeszcze gorzej, świadoma manipulacja :
Autorzy w abstrakcie pisze:This study analyzes two trackways of the fastest running theropods in the fossil record,
Również autorzy, we wstępie pisze: tracksites of La Rioja (Cameros Basin, Spain) preserve two trackways that represent evidence of some of the highest speeds
Lerzo (2026) dokonał rewizji szczątków zauropoda (okaz MMCh-PV 47) pochodzącego ze skał późnokredowej formacji Candeleros (Argentyna). Według badacza skamieniałości te należy do rebbachizauryda, a nie jak wcześniej uważano tytanozaura. https://www.sciencedirect.com/science/a ... via%3Dihub
Pérez Moreno i in. (2026) ponownie zbadali materiał kopalny argentyńskiego zauropoda Muyelensaurus pecheni pochodzącego ze skał formacji Plottier. Według badaczy do tego rodzaju należy wyłącznie okaz typowy (holotyp), a wcześniej przypisywane okazy do innych zauropodów. https://www.tandfonline.com/doi/full/10 ... 25.2585363
Lerzo (2026) dokonał rewizji taksonomicznej rebbachizauryda Nopcsaspondylus alarconensis z Argentyny. Według badacza kręg grzbietowy (obecnie zaginiony) nie wykazuje żadnych cech diagnostycznych, przez co ten zauropod powinien być uznany za takson wątpliwy (nomen dubium). https://www.tandfonline.com/doi/full/10 ... 25.2594006
Lallensack i in. (2026) dokonali rewizji ichnotaksonomicznej pięciu tropów teropodów z środkowej jury Maroka (grupa El Mers) oraz wczesnej kredy Hiszpanii (Basen Cameros). Zdaniem badaczy ślady Saurexallopus, Magnoavipes, Theroplantigrada, Ordexallopus i Archaeornithipus zostały opisane na podstawie tropów penetracyjnych oraz nie wykazują prawdziwej anatomii, dlatego uznali je za nomen dubium. https://www.tandfonline.com/doi/full/10 ... 25.2610322