Sue pisze: ↑3 czerwca 2008, o 22:37
naprawde wciagajaca gra strategiczna.
http://www.bbc.co.uk/sn/prehistoric_life/games/big_al/
Trzeba sie wcielic w Wielkiego Ala i przezyc, wyrastajac na wielka bestie. Gra zaczyna sie od momentu wyklucia malego allozaura. Gre moge szczegolnie polecic nieco mlodszym uzytkownikom (idealna dla 10-15), bo wiedza w tej grze przyswaja sie sama. Ale zabawa nawet dla starszych jest gwarantowana.
Link nie działa.
Big Al Game jest dostępna tu:
https://www.jenniferedwards.co.uk/unitygames/BigAlPort/
Mam nadzieję, że nie ma tam wirusów.
Gra jest archaiczna - pochodzi z czasów Ballady o Wielkim Alu (2000).
Polecam osobom mającym sentyment do tego. Nostalgłem, więc mi się podobało, ale bez tego czynnika większość pewnie stwierdzi, że to nic nie warte.
Gra wygląda tak (początek etapu IV, V chyba nie ma):
Łazi się po mapie (można też stać, co jest wydajniejsze energetycznie), ucieka, poluje a w ostatniej(?) fazie, trwającej chyba w nieskończoność, również kopuluje (to zdecydowanie najkorzystniejsza punktowo czynność).
Wszystkiego nie będę zdradzał aby nie psuć zabawy, ale dam kilka podpowiedzi:
- Warto ustawić wolny metabolizm, można dalej zajść. Zapotrzebowanie energetyczne jest różne w różnych etapach, w fazie dorosłej nie polecam łazić na wschód, bo się można zagłodzić.
- Zwierzęta pojawiają się losowo, ale mam wrażenie, że długie stanie w miejscu obniża częstotliwość natknięcia się na to co najcenniejsze, zwłaszcza samicę.
- Wyrośnięty Allosaurus może łazić po lesie, choć co kilka kroków się potyka, co zabiera zdrowie, ale nigdy mnie to nie zabiło.
- Warto trzymać się w pobliżu gniazd, aby w razie spadku energii można było tam dojść i pożywić się jajkiem, uzupełniającym energię do 100%. Jajka się nie odnawiają, więc polecam oszczędność. Gdy jest się wystarczająco dużym, warto czekać na Ornithilestes a jajka jeść dopiero gdy kolejne przeczekanie w gnieździe oznacza śmierć z głodu.
- Prawidłowo poprowadzona kopulacja zabiera 36 punktów procentowych energii, a zdarza się (nie jestem pewien, czy może w wyniku mojego błędu), że się przeciąga, gdy samica traci zainteresowanie, co zwiększa wydatek energetyczny. Dojście do gniazda to ubytek 6 p.p. dla każdego kroku, więc trzeba kalkulować czy opłaca się przystępować do zalotów. Jeżeli trafi się jednocześnie na samicę i dobre pożywienie (Othnielia i identyczny energetycznie Dryosaurus, ewentualnie Sphenodontia), kopulować po czym polować, zwierzyna nie ucieknie. Poziom zdrowia nie ma wpływu na zaloty.
- Stegosaurus nie da się upolować, ale przeżywa się konfrontacje. Z krokodylem też mi się nigdy nie udało.
Mój wynik, śmierć w nastąpiła w wyniku zmiany zdania w trakcie godów, stwierdziłem, że zostanie mi mało energii więc spróbowałem przyspieszyć spółkowanie (nie chcę używać prawnokarnej nazwy), co się źle skończyło:
