Nie tylko dinozaury 2018

Czyli co piszczy w paleontologicznej "trawie" :)
Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Bardzo ciekawa praca! Dzięki ekipie z Uniwersytetu Opolskiego metopozaur stał się organizmem modelowym w paleontologii. Porównanie budowy kości z teoretycznymi modelami jest bardzo cenne, choć za bardzo wieje adaptacjonizmem. Nie bardzo rozumiem fragmentów, gdzie mowa o uderzeniach głowy na boki. Przecież metopozaur miał dwa kłykcie potyliczne i nie mógł ruszać głową na boki.
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Nie bardzo rozumiem fragmentów, gdzie mowa o uderzeniach głowy na boki. Przecież metopozaur miał dwa kłykcie potyliczne i nie mógł ruszać głową na boki.
Nie znam się na temnospondylach, ale czy faktycznie obecność dwóch kłykci wyklucza u nich takie ruchy głową? My też mamy dwa kłykcie, ale możemy ruszać głową na boki ;) Poza tym wyobrażam sobie, że metopozaur mógł wykonywać zamachy całym ciałem (a przynajmniej przednią częścią tułowia), by zaatakować ofiarę bokiem głowy.

Z innej beczki: nasi forumowicze wykazują ostatnimi czasy sporą aktywność na rybim froncie:

- grzegorz i Utahraptor o triasowych rybach dwudysznych z Gór Świętokrzyskich:
Skrzycki P., Niedźwiedzki G., Tałanda M. 2018. Dipnoan remains from the Lower-Middle Triassic of the Holy Cross Mountains and northeastern Poland, with remarks on dipnoan palaeobiogeography. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. https://doi.org/10.1016/j.palaeo.2018.01.049

- i lama o oligoceńskiej rybie okoniokształtnej Oligoserranoides:
Bieńkowska-Wasiluk M., Pałdyna M. 2018. The Oligocene percoid fish, Oligoserranoides budensis (Heckel, 1856), from the Paratethys. Geologica Acta. https://doi.org/10.1344/GeologicaActa2018.16.1.5

Gratulacje!

A tymczasem prace nad birmańskim bursztynem sprzed ~100 milionów lat nie ustają. Mam nadzieję, że w najbliższych kilku miesiącach ukażą się kolejne prace o środkowokredowych kręgowcach zachowanych w piękny, trójwymiarowy sposób ;)

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Dzięki :)
Ag.Ent pisze:Nie znam się na temnospondylach, ale czy faktycznie obecność dwóch kłykci wyklucza u nich takie ruchy głową? My też mamy dwa kłykcie, ale możemy ruszać głową na boki ;) Poza tym wyobrażam sobie, że metopozaur mógł wykonywać zamachy całym ciałem (a przynajmniej przednią częścią tułowia), by zaatakować ofiarę bokiem głowy.
U Eryops ruch głowy był możliwy tylko w płaszczyźnie góra dół, a był to mniej wodny temnospondyl od metopozaura. Do tego dochodzi krótka szyja (1 kręg), więc trudno mi sobie coś takiego wyobrazić.
Natomiast ruch (w wodzie, bo to było zwierzę wodne) całym ciałem na bok pewnie był możliwy, ale znowu, trudno mi sobie coś takiego wyobrazić, że metopozaur atakował zwierzęta, do których był skierowany bokiem. Nie mógł ich dobrze widzieć, bo miał oczy z przodu czaszki, a nie skierowane na boki. Nie mógł też gwałtownie zginać się na boki, bo był spłaszczony grzbieto-brzusznie.

Moulton, J. M., & Romer, A. S. (1974). Description of the Vertebral Column of E̲r̲y̲o̲p̲s̲, Based on the Notes and Drawings of AS Romer. Museum of Comparative Zoology.

Przy okazji opolski zespół opublikował jeszcze jedną pracę (nie wiem, czy była wspominana na forum). Histologia kości ramiennych metopozaura wykazuje dwa odrębne typy. Co to oznacza? Różnorodność taksonomiczna, odmienności płciowe, czy różne populacje pogrzebane razem?

Teschner, E. M., Sander, P. M., & Konietzko-Meier, D. Variability of growth pattern observed in Metoposaurus krasiejowensis humeri and its biological meaning. Journal of Iberian Geology, 1-13.
https://link.springer.com/article/10.10 ... 017-0038-y
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Natomiast ruch (w wodzie, bo to było zwierzę wodne) całym ciałem na bok pewnie był możliwy, ale znowu, trudno mi sobie coś takiego wyobrazić, że metopozaur atakował zwierzęta, do których był skierowany bokiem. Nie mógł ich dobrze widzieć, bo miał oczy z przodu czaszki, a nie skierowane na boki. Nie mógł też gwałtownie zginać się na boki, bo był spłaszczony grzbieto-brzusznie.
Myślałem bardziej o ataku, gdy ofiara jest ustawiona "przednio-bocznie" do metopozaura (powiedzmy pod kątem 45°). Krokodylom zdarza się atakować z takiej pozycji, choć też są spłaszczone grzbieto-brzusznie, a dodatkowo mają jeszcze usztywniający pancerz z osteoderm.

Z innych beczek:

Archeopteryks jednak latał aktywnie?
Voeten D.F.A.E., Cubo J., de Margerie E., Röper M., Beyrand V., Bureš S., Tafforeau P., Sanchez S. 2018. Wing bone geometry reveals active flight in Archaeopteryx. Nature Communications 9: 923. https://doi.org/10.1038/s41467-018-03296-8

Pterozaury dotrwały do końca kredy w bardziej zróżnicowanym składzie niż dotąd sądzono (tj. nie tylko azdarchidy). Opisano cztery nowe gatunki z górnego mastrychtu Maroka - pteranodonta Tethydraco regalis oraz nyktozaurydy Alcione elainus, Simurghia robusta i Barbaridactylus grandis, a tamtejsza fauna obejmowała jeszcze kilka kolejnych taksonów tych gadów.
Longrich N.R., Martill D.M., Andres B. 2018. Late Maastrichtian pterosaurs from North Africa and mass extinction of Pterosauria at the Cretaceous-Paleogene boundary. PLoS Biology 16 (3): e2001663. https://doi.org/10.1371/journal.pbio.2001663

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Ag.Ent pisze:Myślałem bardziej o ataku, gdy ofiara jest ustawiona "przednio-bocznie" do metopozaura (powiedzmy pod kątem 45°). Krokodylom zdarza się atakować z takiej pozycji, choć też są spłaszczone grzbieto-brzusznie, a dodatkowo mają jeszcze usztywniający pancerz z osteoderm.
Ale mają znacznie dłuższą i bardziej ruchliwą szyję od metopozaura plus proporcjonalnie dłuższy pysk. Poza tym ruch do 45 stopni trudno uznać za "uderzenie głową na bok".

Tropy wskazują na pół wodny tryb życia pierwszych żółwi:

Reolid, M., Márquez-Aliaga, A., Belinchón, M., García-Forner, A., Villena, J., & Martínez-Pérez, C. (2018). Ichnological evidence of semi-aquatic locomotion in early turtles from eastern Iberia during the Carnian Humid Episode (Late Triassic). Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, 490, 450-461.
https://www.sciencedirect.com/science/a ... 8217306843

Z kolei proganochelys był tutaj raczej wyjątkiem, bo narządy zmysłów miał bardziej dostosowane do lądowego środowiska:

Lautenschlager, S., Ferreira, G. S., & Werneburg, I. (2018). Sensory evolution and ecology of early turtles revealed by digital endocranial reconstructions. Frontiers in Ecology and Evolution, 6, 7.
https://www.frontiersin.org/articles/10 ... 00007/full

Mikrostruktura kości lewizucha wskazuje na względnie wysokie tempo metabolizmu:

Marsà, J. A. G., Agnolín, F. L., & Novas, F. (2017). Bone microstructure of Lewisuchus admixtus Romer, 1972 (Archosauria, Dinosauriformes). Historical Biology, 1-6.
https://www.tandfonline.com/doi/abs/10. ... 17.1347646

Pradinozaury z rodziny Lagerpetidae doczekały się własnej analizy filogenetycznej:

MÜLLER, R. T., LANGER, M. C., & DIAS-DA-SILVA, S. (2018). Ingroup relationships of Lagerpetidae (Avemetatarsalia: Dinosauromorpha): a further phylogenetic investigation on the understanding of dinosaur relatives. Zootaxa, 4392(1), 149-158.
http://mapress.com/j/zt/article/view/zootaxa.4392.1.7
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Ale mają znacznie dłuższą i bardziej ruchliwą szyję od metopozaura plus proporcjonalnie dłuższy pysk. Poza tym ruch do 45 stopni trudno uznać za "uderzenie głową na bok".
Zależy, jak zdefiniujemy bok ;) 45 stopni to jednak też częściowo bok. A może autorom chodziło o to, że czaszka była wytrzymała na siły działające w bocznej płaszczyźnie? (spekuluję bez zaglądania do publikacji).

A tymczasem z Gór Świętokrzyskich (ze Zbrzy) opisano prawdopodobnie jedne z najstarszych skamieniałości roślin lądowych, pochodzące z końca ordowiku. Są podobne do słynnej Cooksonia, ale sporo od niej starsze.

Salamon M.A., Gerrienne P., Steemans P., Gorzelak P., Filipiak P., Le Hérissé A., Paris F., Cascales‐Miñana B., Brachaniec T., Misz‐Kennan M., Niedźwiedzki R., Trela W. 2018. Putative Late Ordovician land plants. New Phytologist. https://doi.org/10.1111/nph.15091

Awatar użytkownika
Dino
Administrator
Administrator
Posty: 3775
Rejestracja: 13 marca 2006, o 20:45
Imię i nazwisko: Łukasz Czepiński
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Dino »

Ag.Ent pisze:
Utahraptor pisze:Ale mają znacznie dłuższą i bardziej ruchliwą szyję od metopozaura plus proporcjonalnie dłuższy pysk. Poza tym ruch do 45 stopni trudno uznać za "uderzenie głową na bok".
Zależy, jak zdefiniujemy bok ;) 45 stopni to jednak też częściowo bok. A może autorom chodziło o to, że czaszka była wytrzymała na siły działające w bocznej płaszczyźnie? (spekuluję bez zaglądania do publikacji).
Autorzy używają słowa "strikes":
This taxon may have used two foraging techniques in hunting; mainly bilateral biting and, to a lesser extent, lateral strikes. (...) During optimum water conditions, metoposaurids may have been more active ambush predators that were capable of lateral strikes of the head.

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Ukazało się ostatnio tyle ciekawych prac, że ograniczę się tylko do ich wymienienia:

O’Connor, J. (2018). The trophic habits of early birds. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, w druku.
https://www.sciencedirect.com/science/a ... 8217302262

Araújo R, Fernandez V, Rabbitt RD, Ekdale EG, Antunes MT, Castanhinha R, et al. (2018) Endothiodon cf. bathystoma (Synapsida: Dicynodontia) bony labyrinth anatomy, variation and body mass estimates. PLoS ONE 13(3): e0189883.
https://doi.org/10.1371/journal.pone.0189883

Vermeij, G. J., & Motani, R. (2018). Land to sea transitions in vertebrates: the dynamics of colonization. Paleobiology, 1-14.
https://www.cambridge.org/core/journals ... 329E711198

Augé, M. L., and B. Guével. 2018. New varanid remains from the Miocene (MN4–MN5) of France: inferring fossil lizard phylogeny from subsets of large morphological data sets. Journal of Vertebrate Paleontology.
https://www.tandfonline.com/doi/full/10 ... 17.1410483

Palci, A., Hutchinson, M. N., Caldwell, M. W., Scanlon, J. D., & Lee, M. S. (2018). Palaeoecological inferences for the fossil Australian snakes Yurlunggur and Wonambi (Serpentes, Madtsoiidae). Royal Society Open Science, 5(3), 172012.
http://rsos.royalsocietypublishing.org/ ... 5/3/172012

Kammerer, C. F. (2018). The first skeletal evidence of a dicynodont from the lower Elliot Formation of South Africa. Palaeontologia africana, 52
http://wiredspace.wits.ac.za/handle/10539/24148

Moim zdaniem największy hit to:

Spindler, F., Werneburg, R., Schneider, J.W.,Luthardt, L., Annacker, V., Rößler, R. 2018. First arboreal 'pelycosaurs' (Synapsida: Varanopidae) from the early Permian Chemnitz Fossil Lagerstätte, SE Germany, with a review of varanopid phylogeny. Paläontologische Zeitschrift, w druku.
https://link.springer.com/article/10.10 ... 018-0405-9
Biologia, UW

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Kolejny kandydat na odkrycie roku! Opisano jedne z najstarszych szczątków roślin na świecie. Znaleziska dokonano w Zbrzy, polskiej wioski w południowej części Gór Świętokrzyskich:

Salamon, M. A., Gerrienne, P., Steemans, P., Gorzelak, P., Filipiak, P., Le Hérissé, A., Paris, F., Cascales‐Miñana, B., Brachaniec, T., Misz‐Kennan, M., Niedźwiedzki, R., Trela, W. (2018) Putative Late Ordovician land plants. New Phytologist, w druku.
https://nph.onlinelibrary.wiley.com/doi ... /nph.15091
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Kolejny kandydat na odkrycie roku! Opisano jedne z najstarszych szczątków roślin na świecie. Znaleziska dokonano w Zbrzy, polskiej wioski w południowej części Gór Świętokrzyskich:
Było już wyżej.

Dziś opublikowano też analizę przedstawiającą, jak zmieniała się różnorodność lepidozaurów od początku mezozoiku do końca paleogenu. Przejrzałem tylko pobieżnie (ostatnio nie mam czasu na dokładniejsze czytanie publikacji...), ale w oczy rzucił mi się brak kilku ważnych pozycji w bibliografii (Tałanda 2016?). Ponadto mam wątpliwości w kwestii wykorzystywania Paleobiology Database do tego typu (meta?)analiz. Wprawdzie jakość tej bazy znacznie poprawiła się w ostatnich latach, ale wciąż brakuje tam wielu danych, a jeszcze więcej jest niezaktualizowanych.

Cleary TJ, Benson RBJ, Evans SE, Barrett PM. 2018. Lepidosaurian diversity in the Mesozoic–Palaeogene: the potential roles of sampling biases and environmental drivers. R. Soc. open sci. 5: 171830. https://doi.org/10.1098/rsos.171830

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Rzeczywiście nie ma słowa o moich pomysłach odnośnie ewolucji i biogeografii amfisben. Nie ma też cytowania Longricha i in. 2015 o amfisbenach. Nie ma prac Tiago Simoesa. Częściowo usprawiedliwieniem może być to:
Terri J. Cleary i in. 2018 pisze:Triassic–Palaeogene occurrences of lepidosaurs were downloaded from the Palaeobiology Database (PBDB; http://www.paleobiodb.org), accessed via Fossilworks (http://www.fossilworks.org) on 27 September 2016
Przez to praca opiera się na nieaktualnych danych. Rozumiem, że nie mogli modyfikować swojego zestawu danych po dokonaniu obliczeń, ale mogli chociaż napomknąć w tekście, że w między czasie pojawiły się takie a takie doniesienia, które nieco zmieniają ten obraz. Zasadniczy wniosek z tej pracy jednak się broni, bo jest banalny. Zapis kopalny jaszczurek jest nierówny, zwłaszcza biogeograficznie (dobrze opróbkowana Europa i Ameryka Północna, słabo reszta świata).
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Przez to praca opiera się na nieaktualnych danych. Rozumiem, że nie mogli modyfikować swojego zestawu danych po dokonaniu obliczeń, ale mogli chociaż napomknąć w tekście, że w między czasie pojawiły się takie a takie doniesienia, które nieco zmieniają ten obraz.
Problem w tym, że PBDB dalej jest nieaktualna w tym zakresie - tzn. w bazie nie ma na przykład Twojego artykułu. Prawdopodobnie nie ma tam za dużo ludzi od lepidozaurów, którzy mogliby to uzupełniać. Chociaż z drugiej strony podobna sytuacja ma miejsce przy wielu taksonach (np. nie ma wzmianki o najnowszej pracy o Velocipes ;)).

A tymczasem opisano czaszkę pewnego bardzo niewielkiego triasowego (ok. 212 mln lat) gada z Ameryki Północnej. Dawniej uważano go za sfenodonta, teraz nowa analiza filogenetyczna wskazuje, że to archozauromorf, być może bliski rynchozaurom (choć autorzy nie są do tego całkiem przekonani, podobnie jak ja). Jak na archozauromorfa byłoby to maleńkie zwierzę (czaszka ma 2,5 cm długości), jednak nie ma pewności, czy osobnik nie jest juwenilny. Opisano go jako holotyp nowego gatunku - Colobops noviportensis.

Pritchard A.C., Gauthier J.A., Hanson M., Bever G.S., Bhullar B.-A.S. 2018. A tiny Triassic saurian from Connecticut and the early evolution of the diapsid feeding apparatus. Nature Communications 9: 1213. https://doi.org/10.1038/s41467-018-03508-1

EDIT

Zostajemy przy lepidozaurach. Właśnie ukazał się artykuł Utahraptora, w którym opisuje on nowy, pięknie zachowany okaz jurajskiej jaszczurki Ardeosaurus brevipes. Jej pokrewieństwa były przedmiotem debat - uważano ją za bliską pierwotnym Scleroglossa (wszystkie jaszczurki poza kladem Iguania) lub za takson należący do Gekkota (gekony i krewni); ostatnio sugerowali to Simões i wsp. w zeszłym roku. Mateusz z kolei argumentuje, że ardeozaur należy do jaszczurek pokrewnych współczesnym scynkom (Scincoidea), i na tej podstawie dyskutuje ewolucję i biogeografię jaszczurek. Gratulacje!

Tałanda M. 2018. An exceptionally preserved Jurassic skink suggests lizard diversification preceded fragmentation of Pangaea. Palaeontology. https://doi.org/10.1111/pala.12358

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Dzięki. :) W sumie to już trzecia praca w ostatnim czasie, która dyskutuje pozycję filogenetyczną ardeozaura. Każda doszła do innych wniosków. Wynika to z tego, iż ardeozaur jest bardzo prymitywny, a jego cechy zaawansowane nie są wyłączne dla jakiejkolwiek grupy jaszczurek. Dlatego nie daję głowy za jego pozycję na pniu scynków, mimo że moje wyniki są zgodne z danymi molekularnymi. W tym miejscu drzewa symplezjomorfie łatwo mogą zdobyć przewagę nad synapomorfiami. Na pewno trzeba się jeszcze przyjrzeć jabeinozaurowi, którego łączą z ardeozaurem głównie cechy prymitywne. Natomiast zalanie Europy przez morze, a potem rozdzielenie Gondwany od Laurazji musiały mieć wpływ na biogeografię większości kręgowców lądowych w tym czasie. Pasuje to do filogenezy jaszczurek, musi też pasować do innych zwierząt.
Ag.Ent pisze:A tymczasem opisano czaszkę pewnego bardzo niewielkiego triasowego (ok. 212 mln lat) gada z Ameryki Północnej. Dawniej uważano go za sfenodonta, teraz nowa analiza filogenetyczna wskazuje, że to archozauromorf, być może bliski rynchozaurom (choć autorzy nie są do tego całkiem przekonani, podobnie jak ja). Jak na archozauromorfa byłoby to maleńkie zwierzę (czaszka ma 2,5 cm długości), jednak nie ma pewności, czy osobnik nie jest juwenilny. Opisano go jako holotyp nowego gatunku - Colobops noviportensis.
Bardzo ważna skamieniałość, ale wiele szczegółów jego anatomii nie zostało dokładnie zilustrowanych. Poszczególne kości powinny być pokazane osobno. Kość łzowa, która nie występuje u hatterii, a jest u rynchozaurów, ma tu kluczowe znaczenie, a została tylko ledwo wspomniana w tekście! Na ilustracjach jej nie widzę. Z drugiej strony wczesne hatterie powinny jeszcze kość łzową mieć. Nieskostniały dach czaszki może sugerować wczesny wiek ontogenetyczny. To by mogło sprzyjać koncepcji Pritcharda i in., bo generalnie trudno sobie go jako późnotriasowego rynchozaura wyobrazić.
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Bardzo ważna skamieniałość, ale wiele szczegółów jego anatomii nie zostało dokładnie zilustrowanych. Poszczególne kości powinny być pokazane osobno. Kość łzowa, która nie występuje u hatterii, a jest u rynchozaurów, ma tu kluczowe znaczenie, a została tylko ledwo wspomniana w tekście! Na ilustracjach jej nie widzę. Z drugiej strony wczesne hatterie powinny jeszcze kość łzową mieć. Nieskostniały dach czaszki może sugerować wczesny wiek ontogenetyczny. To by mogło sprzyjać koncepcji Pritcharda i in., bo generalnie trudno sobie go jako późnotriasowego rynchozaura wyobrazić.
Faktycznie, nieskostniała okolica czołowo-ciemieniowa sugeruje juwenilność, chociaż trzeba pamiętać, że na tempo kostnienia w tym miejscu mają wpływ różne czynniki, np. jajo- lub żyworodność (nie sądzę, by Colobops był żyworodny, ale pewności póki co mieć nie możemy). Z kolei kość łzowa u wielu jaszczurek jest jedną z kości pojawiających się na samym końcu rozwoju (np. u jaszczurki żyworodnej niektóre osobniki ją mają, inne - nie), więc jej obecność mogłaby sugerować bardziej zaawansowane stadium rozwoju. Problem w tym, że praktycznie nic nie wiemy o sekwencjach kostnienia u bazalnych archozauromorfów, a współczesne grupy są bardzo zmodyfikowane.

EDIT

Wreszcie ukazał się kolejny tom rozpraw Society of Vertebrate Paleontology - tym razem opisujący triasową faunę ze złóż Manda w Tanzanii oraz kilku formacji w Zambii. Sporo artykułów o prokolofonach, cynodontach, dicynodontach i oczywiście wczesnych archozaurach, w tym formalny opis Mandasuchus tanyauchen (gatunku, który opisał jeszcze Charig w 1967 roku w swoim doktoracie, który jednak nigdy nie został opublikowany), oraz szczegółowa anatomia teleokratera.

Sidor C.A., Nesbitt S.J. (red.). 2017. Vertebrate and Climatic Evolution in the Triassic Rift Basins of Tanzania and Zambia. Society of Vertebrate Paleontology Memoir 17. https://www.tandfonline.com/toc/ujvp20/37/sup1

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Jest coś, co zainteresuje Ag.Enta. Jaszczurki z rodzaju Timon występują dziś wokół morza śródziemnego. Skamieniałości z Sardynii pokazują, że te jaszczurki jeszcze niedawno zamieszkiwały także tę wyspę. Wymarły prawdopodobnie na skutek pojawienia się nowych drapieżników i zmian klimatycznych:

Tschopp, E., Villa, A., Camaiti, M., Ferro, L., Tuveri, C., Rook, L., Arca, M., Delfino, M. 2018. The first fossils of Timon (Squamata: Lacertinae) from Sardinia (Italy) and potential causes for its local extinction in the Pleistocene. Zoological Journal of the Linnean Society, w druku.
https://doi.org/10.1093/zoolinnean/zly003
Ag.Ent pisze:Faktycznie, nieskostniała okolica czołowo-ciemieniowa sugeruje juwenilność, chociaż trzeba pamiętać, że na tempo kostnienia w tym miejscu mają wpływ różne czynniki, np. jajo- lub żyworodność (nie sądzę, by Colobops był żyworodny, ale pewności póki co mieć nie możemy). Z kolei kość łzowa u wielu jaszczurek jest jedną z kości pojawiających się na samym końcu rozwoju (np. u jaszczurki żyworodnej niektóre osobniki ją mają, inne - nie), więc jej obecność mogłaby sugerować bardziej zaawansowane stadium rozwoju. Problem w tym, że praktycznie nic nie wiemy o sekwencjach kostnienia u bazalnych archozauromorfów, a współczesne grupy są bardzo zmodyfikowane.
Autorzy piszą, że kość łzowa jest u Colobops. Z ogólnego wyglądu i wieku skamieniałości przynależność do rynchozaurów nie pasuje. Z drugiej strony, jeśli to młodociany osobnik, to na hatterię jest on trochę za duży.
Ag.Ent pisze:Wreszcie ukazał się kolejny tom rozpraw Society of Vertebrate Paleontology - tym razem opisujący triasową faunę ze złóż Manda w Tanzanii oraz kilku formacji w Zambii. Sporo artykułów o prokolofonach, cynodontach, dicynodontach i oczywiście wczesnych archozaurach, w tym formalny opis Mandasuchus tanyauchen (gatunku, który opisał jeszcze Charig w 1967 roku w swoim doktoracie, który jednak nigdy nie został opublikowany), oraz szczegółowa anatomia teleokratera.
Bardzo czekałem na ten tom. Dużo gorzkich niespodzianek. W 2010 roku zespół Nesbitta ogłosił światu, że linia dinozaurowa była już zróżnicowana w anizyku, bo w tej samej okolicy (nie w tej samej warstwie) znaleziono asilizaura i cynodonta Cynognathus. Potem ten sam zespół ogłasza, że owszem asilizaur nie występował z tym cynodontem, jest młodszy, ale teleokrater już tak i jest z anizyku. Dwa razy ogłosili więc, że mają najstarszych przedstawicieli linii dinozaurowej na bardzo wątłych przesłankach. Recenzentom to nie przeszkadzało, że artykuły nie miały rozbudowanej części stratygraficznej, która potwierdzałaby te rewelacje. To tak, gdyby opisać Lisowice jako karnik, bo w kajprze Śląska występuje Paleorhinus i dicynodonty. Teraz autorzy piszą dalej wszędzie, że teleokrater jest z anizyku, z wyjątkiem jednego zdania (podkreślenie moje):
Nesbitt et al., 2018 pisze:On the basis of comparisons with the tetrapod fauna from subzone B of the Cynognathus Assemblage Zone of South Africa, the base of the Lifua Member is considered to be Anisian in age (Lucas, 1998; Hancox, 2000; Abdala et al., 2005; Rubidge, 2005; Hancox et al., 2013; Nesbitt et al., 2017), although it might possibly be as young as earliest Carnian (Marsicano et al., 2016).
Sprawa korelacji tych warstw jest dokładnie omówiona przez zespół Wanga w tym samym tomie. Jeżeli jakimś cudem kilka zwierzaków nie przetrwało na niektórych obszarach jako żywe skamieniaości, to wynik korelacji jest bardzo wymowny:
Wang et al., 2018 pisze:Additional radiometric dates are necessary to confirm the Late Triassic age, but it can be said that there is no positive biostratigraphic evidence to place the CAZ subzone B and correlated faunas in the Early-Middle Triassic
Zatem zarówno formacja Ntawere jak i dolne ogniwo Lifua są z karniku :!: Pamiętacie jak pisałem swoje wątpliwości na temat datowania tego pierwszego w opisie Lutungutali? Teraz żałuję, że nie zaproponowałem synonimiki silezaura z Lutungutali :wink:

Z innych niespodzianek, nie ma w tym tomie dokładnej osteologii asilizaura, ani reszty materiału Lutungutali, która jeszcze w 2013 roku była niewypreparowana. Wielka szkoda.
Biologia, UW

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Utahraptor pisze:Jest coś, co zainteresuje Ag.Enta.
Pewnie, że zainteresuje ;) Szkoda tylko, że suplementy nie są dostępne za darmo i trzeba będzie pisać do autorów... Ale dla mnie może nawet główną wartością tej pracy jest to, że mobilizuje mnie, bym wreszcie opublikował swoją magisterkę ;)
Utahraptor pisze:Autorzy piszą, że kość łzowa jest u Colobops. Z ogólnego wyglądu i wieku skamieniałości przynależność do rynchozaurów nie pasuje. Z drugiej strony, jeśli to młodociany osobnik, to na hatterię jest on trochę za duży.
Wiem, że jest, dlatego wskazuję na potencjalną "niezgodność", bo jest cecha młodociana (nieskostniała okolica czołowo-ciemieniowa) i świadcząca o nieco bardziej zaawansowanym wieku (obecność kości łzowej). Przy czym ta druga przy założeniu, że sekwencja kostnienia jest zbliżona do jaszczurek (co może, choć wcale nie musi, być prawdą).

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Ag.Ent pisze:Ale dla mnie może nawet główną wartością tej pracy jest to, że mobilizuje mnie, bym wreszcie opublikował swoją magisterkę ;)
Nie mogę się doczekać :wink:
Ag.Ent pisze:
Utahraptor pisze:Autorzy piszą, że kość łzowa jest u Colobops. Z ogólnego wyglądu i wieku skamieniałości przynależność do rynchozaurów nie pasuje. Z drugiej strony, jeśli to młodociany osobnik, to na hatterię jest on trochę za duży.
Wiem, że jest, dlatego wskazuję na potencjalną "niezgodność", bo jest cecha młodociana (nieskostniała okolica czołowo-ciemieniowa) i świadcząca o nieco bardziej zaawansowanym wieku (obecność kości łzowej). Przy czym ta druga przy założeniu, że sekwencja kostnienia jest zbliżona do jaszczurek (co może, choć wcale nie musi, być prawdą).
Ok, rzeczywiście masz rację. Mnie z kolei ta praca powinna zmotywować do opublikowania części doktoratu o hatteriach z terenu Polski. Może przy okazji odniosę się do Colobops i Elachistosuchus.

Nowy stary materiał prymitywnego archozaura wenatikozucha pozwala lepiej zrozumieć biomechanikę szczęk u ornitozuchidów:

von Baczko, M.B. (2018). Rediscovered cranial material of Venaticosuchus rusconii allows the first jaw biomechanics in Ornithosuchidae (Archosauria: Pseudosuchia). Ameghiniana, w druku.
[url]http://doi:10.5710/AMGH.19.03.2018.3170[/url]

I bardzo ciekawa praca o biogeografii żółwi dzisiejszych i kopalnych z grupy Pleurodira:

Ferreira, G.S., Bronzati, M., Langer, M.C., Sterli, J. (2018). Phylogeny, biogeography and diversification patterns of side-necked turtles (Testudines: Pleurodira). Royal Society Open Science. 5 (3): 171773.
[url]http://doi:10.1098/rsos.171773[/url]
Biologia, UW

Awatar użytkownika
Dino
Administrator
Administrator
Posty: 3775
Rejestracja: 13 marca 2006, o 20:45
Imię i nazwisko: Łukasz Czepiński
Lokalizacja: Warszawa
Kontakt:

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Dino »

"Czwarte" oko obecne u kredowej jaszczurki Saniwa, wyewoluowało z szyszynki. Potwierdzenie, że oko ciemieniowe ("trzecie") wywodzi się z narządu przyszysznkowego.

Krister T. Smith, Bhart-Anjan S. Bhullar, Gunther Köhler & Jörg Habersetzer (2018)
The Only Known Jawed Vertebrate with Four Eyes and the Bauplan of the Pineal Complex.
Current Biology (advance online publication)
DOI: https://doi.org/10.1016/j.cub.2018.02.021
http://www.cell.com/current-biology/ful ... 18)30206-9

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Dino pisze:"Czwarte" oko obecne u kredowej jaszczurki Saniwa, wyewoluowało z szyszynki. Potwierdzenie, że oko ciemieniowe ("trzecie") wywodzi się z narządu przyszysznkowego.
Jeśli dobrze zrozumiałem artykuł, autorzy sugerują, że faktycznie oko ciemieniowe lepidozaurów powstało z narządu przyszyszynkowego, ale u pozostałych grup kręgowców raczej jednak z szyszynki, dlatego oko ciemienowe lepidozaurów nie powinno być modelem dla badań tej struktury u pozostałych grup.

Zostajemy przy lepidozaurach. Ukazała się rewizja triasowego sfenodonta Clevosaurus latidens. Uznano ten takson za nienależący do rodzaju Clevosaurus (co sugerowano już wcześniej) i przeniesiono do nowego rodzaju Fraserosphenodon. Autorzy przeprowadzili też obszerną analizę filogenetyczną rynchocefali - jest kilka nowinek, jak również dwie nowe nazwy kladów w obrębie Sphenodontia.

Herrera-Flores J.A., Stubbs T.L., Elsler A., Benton M.J. 2018. Taxonomic reassessment of Clevosaurus latidens Fraser, 1993 (Lepidosauria, Rhynchocephalia) and rhynchocephalian phylogeny based on parsimony and Bayesian inference. Journal of Paleontology. https://doi.org/10.1017/jpa.2017.136

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Trochę mnie zaskoczyli. Po pierwsze, wśród autorów nie ma Whiteside'a. Po drugie, Pelecymala poza Opisthodontia? Będę musiał się kiedyś zabrać za dokładne przeczytanie artykułu. Zobaczymy, czy ich argumentacja przekona mnie do zmiany hipotez zawartych w doktoracie. :wink:
Biologia, UW

Piotr B.
Dewoński labiryntodont
Dewoński labiryntodont
Posty: 327
Rejestracja: 15 listopada 2008, o 18:02
Lokalizacja: Częstochowa

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Piotr B. »

Najciekawsza paleopublikacja od początku roku:

Valeria Susana Perez Loinaze, Ezequiel Ignacio Vera, Lucas Ernesto Fiorelli, Julia Brenda Desojo, in press. Palaeobotany and palynology of coprolites from the late Triassic Chañares formation of Argentina: Implications for vegetation provinces and the diet of dicynodonts. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. https://doi.org/10.1016/j.palaeo.2018.04.003

Kolejna kopropracka:

James R. Super, Karen Chin, Mark Pagani, Hui Lia, Clay Tabor, David Harwood, Pincelli M.Hulla, in press. Late Cretaceous climate in the Canadian Arctic: multi-proxy constraints from Devon Island. Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology. https://doi.org/10.1016/j.palaeo.2018.03.004

Ag.Ent
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Złoty Dinek Kwiecień 2020
Posty: 2089
Rejestracja: 19 marca 2009, o 20:55
Imię i nazwisko: Tomasz Skawiński
Lokalizacja: Wrocław

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Ag.Ent »

Fraxinisaura rozynekae - nowy środkowotriasowy lepidozauromorf z Niemiec o niejasnych pokrewieństwach, być może blisko spokrewniony z jurajską Marmoretta.

Schoch R.R., Sues H-D. 2018. A new lepidosauromorph reptile from the Middle Triassic (Ladinian) of Germany and its phylogenetic relationships. Journal of Vertebrate Paleontology. https://doi.org/10.1080/02724634.2018.1444619.

Utahraptor
Moderator
Moderator
Posty: 2445
Rejestracja: 22 października 2007, o 18:29

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Utahraptor »

Rewelacja! Piękny i rzadki materiał. Mamy ogniwo przejściowe między Megachirella i Marmoretta. Oczywiście moim zdaniem to jaszczurka i to jedna z najstarszych na świecie! Schoch i Sues potraktowali temat pobieżnie, więc nie dotarli do ciekawych konkluzji.
Biologia, UW

Awatar użytkownika
Tomasz Singer
Jurajski allozaur
Jurajski allozaur
Posty: 1385
Rejestracja: 24 września 2007, o 09:44
Lokalizacja: Warszawa

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Tomasz Singer »

Został opisany dziwaczny przedstawiciel multituberculatów o grubej czaszce Litovoi tholocephalos późna kreda, Rumunia.

https://urldefense.proofpoint.com/v2/ur ... sxqwCxA&e=

Tu dodatkowe informacje:
https://urldefense.proofpoint.com/v2/ur ... rWVE06M&e=
Tomasz Singer

DINOZAURY

Piotr B.
Dewoński labiryntodont
Dewoński labiryntodont
Posty: 327
Rejestracja: 15 listopada 2008, o 18:02
Lokalizacja: Częstochowa

Re: Nie tylko dinozaury 2018

Post autor: Piotr B. »

Bajdek P. 2018. Comparative digestive physiology of archosaurs with notes on bird origins. PeerJ Preprints 6:e26902v1 doi: 10.7287/peerj.preprints.26902v1

https://peerj.com/preprints/26902/

Na razie jest preprint. :wink:

ODPOWIEDZ